เมื่อครั้งนานมาแล้ว ถ้าเราต้องการสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เราไม่มี แต่อยากได้ เราต้องนำสิ่งที่เรามีเกินความจำเป็น ไปแลกมา เราเรียกว่า การแลกเปลี่ยน หลังจากนั้นมนุษย์ก็ได้ค้นคิด หาวิธี จะทำอย่างไร จึงจะเกิดความสะดวก ในการแลกเปลี่ยน

     จึงเป็นคำตอบสุดท้าย ที่ใช้ในการแลกเปลี่ยน … จากนั้นเป็นต้นมา เงิน ก็กลายมาเป็นสัญลักษณ์ ของความมั่งคั่ง ใครมีเงินมาก ก็สามารถ ไปแลกเปลี่ยน หรือไป ซื้อ อะไรก็ได้ เขาเรียกว่า คนร่ำรวย เป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม ตรงกันข้าม คนที่มีเงินน้อย จึงถูกเรียกว่า คนยากจน เป็นคนที่สังคมไม่ค่อยให้ความสำคัญ …. ทุกคนจึงฝันเห็น และ มุ่งหาแต่เงิน

     เคยสงสัยบ้างหรือเปล่า วิถีการดำเนินชีวิตของเราได้ถูกกำหนดขึ้นโดยใครบางคน โดยเราเองไม่รู้ตัว เช่น เมื่อถึงวัยเข้าเรียน เราก็ต้องเรียน เมื่อเรียนจบ เราก็ต้องสมัครเข้าทำงานไม่ว่าจะเป็น องค์กรธุรกิจเอกชน บริษัทฯ โรงงาน หรือแม้แต่องค์กรของภาครัฐ โดยเข้าใจว่าเพื่อเป็นเจ้าคน นายคน ทั้งที่แท้จริงแล้วทุกคนคือลูกจ้าง วิถีทางแบบนี้แท้จริงแล้วไม่ได้ถูกกำหนดโดยผู้ที่กำเนิดเรามา แต่เราเจอวิถีชีวิตแบบนี้มานาน
   วิถีทางแบบนี้ เกิดขึ้นตั้งแต่ยุคอุตสาหกรรม เหตุเพราะสมัยนั้น ทรัพยากรมนุษย์ที่มีความรู้ มีไม่มากพอที่จะตอบสนองความต้องการขององค์กรธุรกิจเหล่านั้น ภาครัฐก็ต้องเสริมหลักสูตรการศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สายอาชีพเพื่อสนองต่อการขยายตัวของ ภาคอุตสาหกรรม
     จนปัจจุบัน ทุกอย่างเปลี่ยนไป มนุษย์สามารถค้นคิดผลิตเทคโนโลยีสมัยใหม่ขึ้นมา เพื่อทำงานแทนคนอย่างได้ผล ตำแหน่งหน้าที่การงานจึงเหลือน้อยลง ขณะที่จำนวนคนกลับเพิ่มมากขึ้น      ปัญหาการว่างงานดูเหมือนจะเป็นปัญหาระดับชาติ รัฐผู้มีหน้าที่เก็บภาษีเงินได้จากเรา ได้พยายามทุกวิถีทางเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว แต่ดูเหมือนปัญหาดังกล่าวมีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน ไม่เฉพาะประเทศไทย แต่ ทั่วโลก การแก้ปัญหา จึงไม่ใช่ การเรียนให้มากขึ้น ฉลาดขึ้น ขยัน อดทนมากขึ้น แต่ต้องเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตแบบใหม่ หรือ เปลี่ยนวิถีการหารายได้แบบใหม่

จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยน เราควรค้นหา และ ต้องเข้าใจถึงสาเหตุของปัญหาดังกล่าวก่อน ว่างานทั้งสองแบบที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ แบบไหนที่เราจะเลือก

งานแบบที่ 1 ลักษณะของงาน ดูเหมือนว่ามีใครกำหนดชะตาเราอยู่

• ใคร ….  คือผู้กำหนด ตำแหน่งหน้าที่การงาน
• ใคร …… คือผู้ที่บอกว่า เราเหมาะกับงาน
• ใคร ….. คือผู้กำหนด วิธีทำงาน ว่าทำแบบไหน ทำอย่างไร
• ใคร ….. คือผู้ประเมิน ความสามารถของเรา
• ใคร ….. คือผู้กำหนด รายได้ให้กับเรา
• ใคร ….. คือผู้ที่บอกเราว่า เราต้องออกจากงาน

ถ้างานที่เรากำลังทำอยู่ หรือกำลังมองหาอยู่เป็นลักษณะแบบนี้ เราคิดว่า น่าจะเป็นงานที่ดีที่สุดสำหรับเราหรือไม่ ? เราสามารถไว้วางใจใครผู้นั้น โดยเดิมพันด้วยครอบครัวเราหรือไม่ ? ถ้าเราคิดว่างานในรูปแบบลักษณะนี้ เป็นงานที่มั่นคง อย่างที่ใครเขาเข้าใจกัน ทั้งๆ ที่ตัวเราเองไม่ได้เป็นผู้กำหนด อย่างนี้จะเรียกว่า มั่นคง หรือ ความเสี่ยง ….

งานแบบที่ 2 อาจเป็นงานที่ยากในเบื้องต้น แต่ชะตาของเรา เราเป็นผู้กำหนดเองด้วยเหตุผลเพราะ

• ใคร .… จะรู้ถึงความเหมาะสมกับงานของเรา ได้ดีกว่าตัวเราเอง
• ใคร ….. จะรู้วิธีการทำงาน ว่าทำแบบไหนดีเท่า ตัวเรากำหนดเอง
• ใคร ….. จะประเมินเราได้ดีกว่า เราประเมินตัวเอง
• ใคร ….. จะกำหนดรายได้เรา ได้ดีกว่า เรากำหนดรายได้ของเราเอง
• ใคร ….. จะรู้ดีว่าเราหมดสภาพในการทำงาน ได้ดีกว่าตัวเราเอง

ถ้าทุกสิ่งเราเป็นผู้กำหนด อย่างนี้เขาเรียกว่า ความเสี่ยง หรือ ความมั่นคง

ข้อพึงสังเกตุ : ผู้ขายสินค้า หรือผู้บริการสามารถบริหารจัดการเวลาได้ ถ้าต้องการหยุดก็ สามารถหาคนอื่นมาทำแทนได้ แต่ถ้าเราคือลูกจ้าง เราไม่สามารถหาคนอื่นมาทำงานแทนเราได้ เพราะตัวเราคือสินค้า.. นั่นหมายความว่า…
ผู้ขายสินค้า บริการ … ทำงานตามที่ตัวเองกำหนดได้… เป็นเจ้านายตัวเอง ขณะที่ …. ลูกจ้าง ทำงานตามที่ผู้อื่นกำหนดให้ …. ทำตามเจ้านายสั่ง เรา … จะเลือกในรูปแบบไหน…????

คำถามก็คือ … เราเคยสงสัยหรือไม่ว่า .. ทำไมเราต้องซื้อ ?
คำตอบ …. สาเหตุที่เราต้องซื้อ เพราะ

• เราต้องมี สิ่งที่ เรียกว่า สิ่งจำเป็น ในการดำเนินชีวิตเช่น ปัจจัย 4
• เรายังต้องมี สิ่งที่ เรียกว่า สิ่งที่ต้องการ ( คือสิ่งที่นอกเหนือสิ่งที่จำเป็น) เพื่อ เสริมความสะดวกสบาย และเพื่อการยอมรับของสังคม เพราะเราคือสัตว์สังคม
• เราต้องซื้อเพราะ เราไม่สามารถผลิต สิ่งที่เราต้องการทุกสิ่งเหล่านี้   ขึ้นมาใช้เองได้ ทั้งหมด

ขยายความ :
** สิ่งที่มีความจำเป็นหมายถึง .. สิ่งที่เราทุกๆคนต้องมีเพื่อการดำเนินชีวิตเป็นอย่างน้อย ถ้าขาดสิ่งนี้ไป จะไม่สามารถดำเนินชีวิตอยู่ได้เช่น อาหาร ที่อยู่อาศัย ฯลฯ
** สิ่งที่มีความต้องการ หมายถึง.. สิ่งที่นอกเหนือสิ่งจำเป็น มีเพื่อการยอมรับจากสังคม เช่น เสื้อผ้าสวยๆ ราคาแพงๆ รถสวยๆ ราคาแพงๆ
… ปัจจุบัน โลกใบนี้ ยุ่ง วุ่นวาย อยู่กับ การสรรหา สิ่งที่สนองความต้องการ…. มากกว่าความจำเป็น

ตราบใดที่ชีวิตมนุษย์ยังต้องผูกพันอยู่กับการซื้อ แน่นอนเราต้องขาย ไม่ว่าจะขายแรงงาน ขายสินค้า ขายบริการ … เพราะเราไม่สามารถผลิต เงิน ขึ้นมาใช้เอง ( มันผิดกฎหมาย) เราต้องแลกมันมา ถึงแม้หลายๆ คนจะบ่นว่า …. ไม่ชอบงานขาย
แต่ .. กิจกรรมการขายจะนำมาซึ่งสิ่งสำคัญที่เรียกว่า … เงิน เพราะ .. ถ้าเราไม่มีเงิน เราก็ไม่สามารถตอบสนอง ความต้องการ …… ซื้อ …….. ได้ ฉะนั้น มันขึ้นกับว่าเรา ….. จะเลือกขายอะไร … ระหว่าง…
1 . ขาย… แรงงาน เป็นลูกจ้างองค์กรธุรกิจเอกชน หรือ ราชการ ( ยอมเสียศักดิ์ศรี นิดหน่อย เพราะ ต้องอยู่ใต้การบังคับบัญชาของผู้เป็นเจ้านาย )
2 . ขาย…. สินค้า หรือ บริการ … เป็นนายจ้างตัวเอง ทำธุรกิจค้าขาย เป็นผู้ผลิต เป็นผู้ให้บริการ ( ยอมเหนื่อยช่วงแรก มีความเสี่ยงมากหน่อยในกำไร- ขาดทุน แต่ก็รู้สึกได้ถึงความมีศักดิ์ศรีอยู่ในตัว )

… ถ้าคุณเลือกข้อ 2 หรือ ทำอย่างข้อ1 อยู่แล้ว อยากทำแบบที่ 2 เพิ่ม ????  

ธุรกิจแอสเตอร์ คือธุรกิจในแบบที่ 2 เป็นธุรกิจที่วางรูปแบบเพื่อ จุดประสงค์การพึ่งตนเอง เพราะเราเชื่อว่ามนุษย์ทุกคน เกิดมา เรียนรู้ และมีความสามารถเพียงพอที่จะเลือกวิถีการดำเนินชีวิตด้วยตัวเอง คุมชะตาชีวิตด้วยตัวเอง เพราะมนุษย์มีความคิด มีศักดิ์ศรี เหนือกว่าสัตว์อื่นๆ ในโลกใบนี้
แน่นอนว่าการที่เราจะเริ่มทำธุรกิจสักอย่าง คงไม่ง่ายจนเกินไป เพราะการที่เราต้องการมีศักดิ์ศรี ในการหารายได้ด้วยตัวเอง ก็ต้องแลกกับความเหนื่อยยากในเบื้องต้น แต่ถ้าเราสามารถทำได้มันก็ คุ้มเกินคุ้ม
ธุรกิจแอสเตอร์ … เป็นธุรกิจที่เราดำเนินการมาแล้วเป็นปีที่ 6 ด้วยระบบธุรกิจสำเร็จรูป ที่ผ่านการทดลองมาแล้วว่าได้ผล และที่สำคัญเป็นระบบที่ ….

• ไม่มีความเสี่ยง
• ลงทุนน้อย
• มั่นคง เพราะสินค้าเราไม่ได้จำหน่ายตามร้านค้าทั่วไป
• ท่านจะเหนื่อยในช่วงแรก .. แต่มีรายได้ในระยะยาว และ มีเวลาเหลือ ในการทำอย่างอื่น
• รายได้กำหนดได้ด้วยตัวเอง